« Kitap Sanatı menüsüne geri dön

DÖNGÜ
Metin ve kitap sanatı: Can Göknil
Antik Yunan şiiri: Talat S. Halman

Arkaüstü yüzerken seyrediyorum onları.
Kıvrım kıvrım taş dağlar denizle cilveleşiyorlar.
Sahile yaklaştıkça çamlara bürünüyorlar.
Sandaletli, togalı Egeli şairleri dinlemiş onlar:

“Genç kalmağa bak,
Genç kalmağa bak, sevgili ruhum
Yakında başkaları genç olacak.
Ben ölüp toprak olacağım,”

“Ne mi yapcağım?
Alıp başımı gideceğim şu uzak tepenin ötesine,
Kıyıya inip kumsalda oturacağım.
Duamı sunacağım Deniz Perisine.
Tekbaşıma, sessiz sedasız.

Deniz Perisi kulak asmayacak.
Yine de yaşlanıncaya kadar,
Bitkin canım çıkıncaya kadar
Tatlı umudumdan vazgeçmeyeceğim.”

Sonra bulutlar sahile konmuşlar.
Koy koy gezinmişler.
Onlar da bizim gibi denize tutkun, suya sevdalı.
Biraz yükselerek çamların aralarından süzülmüşler,
tül gibi, tek kat, çift kat örtmüşler dağları.
Kat kat olduklarında gövdelerindeki suyu
toprağa bırakmışlar.

“Güvercinler,
Güvercinlerin yürekleri üşüdü de
Yana düştü kanatları,”
demiş Midillili Safo, ekleyivermiş ardından:
“Tanrının bütün ülkeleri içinde
Bir tek Ölüm Ülkesi
Tatlı umutlara yer vermez.”

Ben de tanıdım ölümü.
Uzun süre köşekapmaca oynadık.
Kapıyı hemen çalmadı. Pusuda bekledi durdu.

Anneme uğradığında,
o doksaniki yaşındaydı.
Ben çarşıdayken gelmiş kalleş.
Annemin küçülen gövdesinin üzerine çöküvermiş,
canını almış da gitmiş.

“Neler gelmiş, neler geçmiş Felekten
Un olup tüylü deve geçmiş elekten,”
derdi annem.

Arkaüstü yüzüyorum.
Doğayı dinliyorum.
Taş dağlardaki kartal çığlıkları gökyüzüyle yaşıt olmalı.
Anne kuş yuvaya avı taşıdıkça çığlıklar artıyor.

Yavrular büyüyor.
Hepsi bu.